Geloven

Waar te beginnen… dit vind ik het moeilijkste van allemaal.

Mensen uit m’n omgeving vragen me dikwijls: ‘waarin geloof jij dan?’…
En daar begint het al… ‘geloven’… ik geloof in niks. Alleen in mezelf, en dat is zelfs al zo moeilijk.

Dus ik geloof niet. Maar ik voel wel… en ik weet wel. Wat ik weet, voel ik. Wat ik voel, weet ik. Hart en verstand op één lijn. Mijn waarheid.

Een heel bekend gezegde is: seeing is not believing, believing is seeing.
En dat is waar ik in geloof. Of beter: wat ik voel, en wat ik weet.

Krijg je wel eens, wanneer je iets ziet of voelt of hoort, spontaan tranen in de ogen? Of kippenvel? Dat is omdat je de waarheid ziet of voelt of hoort. Dat is gewoon hoe het IS. Dat is de natuur van de mens, de essentie.

Zo geloof ik ook dat er meer is dan dit. Dat voel ik. Dat weet ik.
Meer dan dit leven. Meer dan de alledaagse sleur waarin we zo verwikkeld zijn geraakt, alsof ons leven er vanaf hangt. Dat we hier zijn voor een reden, en dat alles, van dat hekelig jaarlijks wederkerend belastingformulier tot de kleinste sproetjes op je gezicht, is gecreëerd met een doel. En dat doel is: groeien. Ervaren en leren. Vallen en opstaan.

Wanneer je dan eindelijk gelooft dat je hier bent voor een reden, kom je al gauw tot de conclusie dat een reden steeds door iemand of iets is bedacht.

Maar wie dan? Of wat?

God? Jezus? Allah? Buddha? Krishna? Moeder Aarde? De Marsmannetjes? Mijn buurvrouw? Jouw hond misschien?… Altijd zoeken we het antwoord buiten onszelf.

Nemen we God als voorbeeld, aangezien die voor de meesten goed ingeprent zit door onze maatschappij, opvoeding en onderwijs.

Wie is God? Een stokoude, megagrote man met lange witte baard die op een troon zit tussen de wolken, achter een gouden poort? Het stereotype beeld dat we van deze figuur hebben sinds onze kindertijd.
Laten we aannemen dat deze strenge maar rechtvaardige figuur daar zit, godganse dagen op de troon, turend naar beneden. Met een ellenlange to-do-list: hongersnood in Afrika, rijkdom in Hollywood, financiële crisis op de beurzen, natuurrampen over de hele wereld, en noem maar op… beslissend over jouw lot. Oh wee degenen die geen drie weesgegroetjes en twee onzevaders zeggen na de biecht in de kerk! Die krijgen er gratis en voor niks nog even een AIDS-virusje bij!

Zie je het echt zo voor je? Is dit waar je in gelooft? In een figuur die je aanziet als God? Een God buiten jezelf? Een God hoger dan jezelf?

Wat is een God anyway? Een hypothetisch bovennatuurlijke entiteit die door gelovigen beschouwd wordt als de prima causa (eerste oorzaak) van het universum, of verantwoordelijk geacht wordt voor bepaalde aspecten van de werkelijkheid, dan wel voor de werkelijkheid als geheel. Volgens Wikipedia althans.

De prima causa van het universum. Een interessant stukje tekst daar.
De eerste oorzaak van het universum, en aldus onze wereld en ons bestaan.

Over het ontstaan van het universum, onze wereld en ons als mens, is heel wat verwarring en onenigheid. De grootste kloof is echter tussen wetenschappers enerzijds en religieuzen anderzijds. Wetenschappers hebben ‘bewijzen’, religieuzen hebben ‘God’.

Wie van beide groepen je ook aanhangt, je zal het er op z’n minst mee eens zijn dat het ingenieus in elkaar steekt. Het leven is tot in het kleinste detail uitgewerkt volgens een prachtig plan. Door een prachtig wezen.
Wat je ook gelooft.