Ik voel het al enkele weken maar er hangt iets in de lucht… ik voel het tot in mijn tenen, er is iets op til.
Toen ik twee weken geleden in de Ardennen op vakantie was, heb ik het geluk gehad om tijdens een superheldere avond lekker buiten te kunnen zitten om naar de sterren te kijken; je ziet daar immers zoveel meer sterren omdat er minder lichtpolutie is.
Ik had het ook al zo’n maand of twee in de mot dat er een heel heldere ster aan de hemel stond. Ik dacht: Venus? Inderdaad, maar veel helderder dan gewoonlijk. En toen ik die avond in de Ardennen naar de hemel tuurde, zag ik het opnieuw en begon ik me toch vragen te stellen. Venus, of Jupiter deze tijd van het jaar, is nooit zó helder en groot te zien geweest. Dus moet het iets anders zijn? Of niet?
Ik ga op zoek op internet en kom vanalles tegen, waaronder een bericht dat Nibiru begin dit jaar te zien is op Google Sky, en dan een paar maanden onvindbaar was. Sommigen zeggen dat het verdoezeld werd door overheidsinstanties enz. (waaronder Google), maar het is momenteel weer te vinden op Google Sky, weliswaar nadat je de infraroodfilter aan en uit hebt gezet. Anders zie je inderdaad niks. Toch wel vreemd.
Het zet me in ieder geval weer aan het denken, en mijn hart gaat als een razende tekeer. Ik wacht al een aantal jaren op bewijzen, of tenminste tot de buitenaardsen zich eindelijk eens een keertje laten zien voor het grote publiek. Maar ik heb er een dubbel gevoel bij… Nibiru is bewoond door de Annunaki, en ze hebben niet zo’n goede reputatie aangezien een groot deel van hen Reptilians zijn.
Zoals ik al zei, er hangt iets in de lucht. Letterlijk?
Ik moet eerlijk toegeven: mijn nekhaar en het haar op mijn armen ging recht overeind staan toen ik jouw uitnodiging voor die Facebook-pagina kreeg en nu ik kom lezen op jouw blog voelde ik een rilling door mijn hele lichaam gaan.
Ik heb me bewust al enkele maanden niet meer bezig gehouden met het 2012-hoofdstuk of alles wat enigzins met de toekomst van ons bestaan te maken heeft omdat ik geen afleiding wou voor mijn huidige bezigheden en gezinsplannen. Daarom val ik nu ook compleet uit de lucht, maar toch laat het me niet los.
Inderdaad, hetzelfde bij mij dus. Toen ik dit blog herbegon, was ik weer enorm bezig met 2012 en wou ik mensen op de hoogte brengen. Het is daarna afgezwakt en enkele maanden stilgevallen, maar het blijft sluimeren. Mede doordat ik gewoon vanalles voel: er staat iets te gebeuren. Ik voel constant aanwezigheid van iets of meerdere dingen, ik voel ogen op me gericht van buitenaf terwijl het ‘s avonds donker is en ik bv. naar tv zit te kijken. Zelfs de katten liggen niet meer gerust ‘s avonds, ze schrikken van het minste geluidje…
In elk geval is dit iets om in de gaten te houden!
Brrrrrr…. ik heb me al een aantal jaar niet meer verdiept in het concept ‘aanwezigheid voelen’ omdat ik nu eindelijk in huizen woon die niet belaagd worden door zware restenergie. Eerlijk gezegd, met alle ervaringen uit het verleden durf ik mij niet meer ‘openstellen’ voor wat ik zou kunnen voelen aan ‘aanwezigheid’.